 Langste dag Het mooiste lijf dat ik ooit zag wordt door de zon beschenen Het is vandaag de langste dag Het treft me als een donderslag het raakt me in mijn genen het mooiste lijf dat ik ooit zag Er wordt gebroed op elke plag Het kwettert in de venen Het is vandaag de langste dag Je ligt zoals je nimmer lag Je borsten, buik en benen: het mooiste lijf dat ik ooit zag De zon is spoedig overstag maar lang nog niet verdwenen Het is vandaag de langste dag O, dat dit steeds zo blijven mag O, laat dit beeld verstenen: het mooiste lijf dat ik ooit zag Het is vandaag de langste dag Langste nacht Je blanke huid is zijdezacht We hebben nog wel even Het is vandaag de langste nacht Ik smelt wanneer je naar me lacht en je aan mij wilt geven Je blanke huid is zijdezacht Daar buiten is het windkracht acht Je voelt de wanden beven Het is vandaag de langste nacht Je kwam tot mij met toverkracht Je kwam tot mij met leven Je blanke huid is zijdezacht De zon heeft nu zijn reis volbracht blijft aan de keerkring kleven Het is vandaag de langste nacht Een haardvuur met daarvoor een vacht De staande klok slaat zeven Je blanke huid is zijdezacht Het is vandaag de langste nacht |
|
|
Uit het archief
In a sentimental mood
Alleraardigste Lezer (V/M)
Zo langzamerhand kwam ik onderwerpen te kort om mijn gerijmel op bot te vieren, totdat ik mijn cd-verzameling van jazz-standards en evergreens eens doorging en wat bleek (wat ik trouwens allang wist): De bands spelen prachtig, de solisten zingen als leeuweriken, de lyrics zijn haast altijd te simpel om serieus genomen te kunnen worden, en de titels, ja, daar kon ik zelf wel wat mee doen.
Dus als je een gedichtje van me leest met een Engelse naam, dan is het louter geïnspireerd op de titel van de betreffende song en staat het los van de oorspronkelijke tekst van de songwriter.
Mocht je het wat vinden, prachtig. Zo niet, dan sla je ze toch gewoon over.
als immer,
Je Adriaan
Dit schreef Adriaan van Dam in het forumgedeelte van “Het Vrije Vers” op 20-02-2015. Een paar jaar voordat hij getroffen zou worden door een zware hersenbloeding. Na een langdurige revalidatie krabbelde hij langzaam op maar bezweek uiteindelijk aan de gevolgen van longkanker.
Uit de gedichten van Adriaan stelde Remko Koplamp een boekje samen met 47 sonnetten die, zoals bovenaan al te lezen viel, allen in eerste instantie geïnspireerd zijn op jazz-standards en evergreens.
Remko: “Adriaan was een plezierdichter in de ware zin van het woord. Een vakman ook met een geheel eigen geluid en op het forum hebben de meesten hem leren kennen als een zeer aimabel collega-dichter. Ik ben verheugd dat ik deze ‘muzikale’ gedichten middels een bundeltje aan de vergetelheid heb mogen ontrukken.”
Het boekje, getiteld In a sentimental mood is alhier te bestellen:
Van zoenen en zo (My Old Flame / Miles Davis)
Wij zaten samen in de zesde klas.
Zo’n jaar of twaalf, dus zestig jaar geleeën
toen wij echt dachten dat we samen vreeën
maar wat niet meer dan slechts een wangzoen was.
Zo’n jaar of twaalf, dus zestig jaar geleeën
toen wij echt dachten dat we samen vreeën
maar wat niet meer dan slechts een wangzoen was.
Maar toen we, wat zal ’t zijn, zo’n veertien waren
ik wist van weinig, zeg maar nog van niets,
jij stukken wijzer, leerde mij toen iets
dat ik daarna nooit zó meer heb ervaren.
ik wist van weinig, zeg maar nog van niets,
jij stukken wijzer, leerde mij toen iets
dat ik daarna nooit zó meer heb ervaren.
~ Het was een tongzoen ~ wist je te vertellen ~
dat hoorde als je iemand aardig vond,
dan ging je met je tong in elkaars mond
en deed je ’t goed, dan voelde je libellen ~.
dat hoorde als je iemand aardig vond,
dan ging je met je tong in elkaars mond
en deed je ’t goed, dan voelde je libellen ~.
Vandaag zag ik je weer en dacht aan toen:
Zo’n zoen zou ik graag over willen doen.
Zo’n zoen zou ik graag over willen doen.
Adriaan van Dam