15 jaar pi-sonnetten van Niels Blomberg
Huisvlijt van de dichter
 
 
 
Zijn hart gaat uit naar ronkende motoren.
Hij laat ze aan de wijde omtrek horen,
het liefste in een zoele zomernacht.

Het optimale koppel is zijn streven.

Hij kan genieten van de pure kracht.
Dan schiet hij op zijn achterwiel naar voren.
Zo’n actie kan niet iedereen bekoren:
zijn liefje vindt het dom en ondoordacht.

Het optimale koppel is haar streven.

Dat zij op macho’s valt is een gegeven,
op ruwe bolsters met een blanke pit,
maar zij verlangt ook diepgang in het leven.
Dit motorbeest heeft zij al afgeschreven:
het is een lege huls waar lucht in zit.
 

Voor het vijftiende jaar op rij is hier het pi-sonnet van Niels Blomberg op pi-dag
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Lobbertang





Joho! Joho! Haal op die ankerboei!
De verte roept, vaarwel mijn lieve Knier!
Ik schaterlach, ik brandschat en ik knoei
Met rum en port, met brandewijn en bier
Ik kielhaal en palaver en ik roei
Terwijl ik steeds op plundertochten broei
Ik haat de Spanjaard, maar bemin de Ier
Wie onze vlag ontwaart zegt zachtjes: 'Oei'
Hoewel ik hem soms voor de galg wat kier
Is dit een wervingsspot voor boekanier