De dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier: vandaag is het elf jaar geleden dat Pim Fortuijn werd vermoord en het intereresseert niemand meer. Nooit zou hij vergeten worden, de Grootste Nederlanderverkiezingslieveling. Een schok ging door het land na deze politieke moord.

Dat zoiets snel went blijkt vandaag ook: in  een hoekje van de Volkskrant wordt achteloos vermeld dat er wéér een politicus van het Koninkrijk der Nederlanden is vermoord. Details ontbreken, behalve dat we nu weten dat het op het strand gebeurd is. Maar zijn dood zal geen aanleiding zijn voor een stroom volkspoëzie, zoals bij Pim. Tjonge, wat wennen die dingen snel.
Voor wie niet meer weet wie Pim was en hoe verschrikkelijk geliefd hij was bij de duizenden die hem nu zijn vergeten hier de gedichten nog eens in zoete herinnering.

En dit is Helmin Wiels, ook kaal en hier al vergeten voor hij de grond raakte.


 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Domsonnet (Utrechts sonnet 8)



Het lijkt wel op een stad met oude straten
En vaag bekende stegen, slecht verlicht,
Waar tegels met vergeten regels praten
In strofen uit een repeteergedicht.

Waar tegels met vergeten regels praten
Zie je in alles alzheimer en jicht.
In alle hoeken zie je nieuwe gaten
En hoor je klanken uit een gek gesticht.

In alle hoeken zie je nieuwe gaten
Plus het genot van soortelijk gewicht,
Waar tegels met vergeten regels praten
In strofen uit een repeteergedicht.

De stank en dat verdomde carillon!
Maar soms ontsnapt er lucht uit de ballon.


(laatste twee regels uit Komrij's 'Gedicht zonder Dom')