Nimmer van 'swamp' gehoord?
Zet dan eens Harpo op
Man met een heerlijke
Lijzige stijl
Representant van de
Louisianablues
Luister en huiver en
Ga voor de bijl
Back to the sixties heet het bundeltje van Remko Koplamp met daarin bovenstaande aanbeveling in het ollekebolleke getiteld 1961 Raining in my heart - Slim Harpo (blz. 59). Ollekebollekes luidt de ondertitel, ter verduidelijking van het genre dat de lezer aantreft. Om precies te zijn: 30 ollekebollekes, telkens met een hit uit de jaren '60 als onderwerp en even zoveel zwart wit foto's van de ster(ren) die de hit scoorde(n). Nogal brave kiekjes vooral, van The Animals bijvoorbeeld en The Cats of Q65. Zelfs Steppenwolf met Born to be wild dat we o.a. kennen uit de cultfilm Easy Rider oogt op de foto als een stel verklede carnavalisten dat schrikt van zichzelf.
Wie, zoals ik, de sixties voornamelijk kent uit de verhalen en de muziekverzameling van haar ouders en hun vrienden, zal wellicht schrikken van de selectie die Koplamp in Back to the sixties maakt. Seks, drugs, protestsongs, psychedelische rock, hippies, flower power, popfestivals als het legendarische Woodstock, dat zijn iconische begrippen die mijn beeld van the sixties hebben gevormd. Op basis van dat beeld benijd ik mijn ouders om hun jeugd. Dat beeld moet ik na deze bundel bijstellen: een aanzienlijk deel van de hits die Remko Koplamp ons voorschotelt was mij onbekend. Dat hadden die liedjes, nadat ik ze op YouTube had beluisterd, maar beter kunnen blijven, Raining in my heart van Slim Harpo uitgezonderd.
Back to the sixties lijkt wat muzikale keuze betreft vooral een playlist van het kleinburgerlijke Arbeidsvitaminen uit pakweg 1970. Alles wat Heidschi Bumbeidschi van kindsterretje Heintje vertegenwoordigt staat haaks op de vrije geest van the sixties. En dat geldt ook voor Waarom van de Heikrekels, Zwei kleine Italiener van Conny Froboess en heel veel andere hits en artiesten uit de selectie van Remko Koplamp. Al geeft de dichter meestal aan dat hij geen fan was van deze muziek, hij had dat wat mij betreft met heel wat minder voorbeelden duidelijk mogen maken. Dan was er ruimte overgebleven voor songs die wel passen bij de geest van de sixties, bijvoorbeeld White Rabbit van Jefferson Aiplaine, Light my fire van The Doors, of voor mijn part Hello Josephine van The Scorpions.
De jaren '60 teruggebracht tot 30 hits, zo'n selectie is natuurlijk arbitrair. Laat ik me daarom concentreren op de gedichten, daar is het tenslotte om begonnen. Koplamp is iemand die zijn vak verstaat. Het eeuwige gedoe over de klemtoon in de zesde regel kan wat deze bundel betreft nagenoeg achterwege blijven, de dichter bracht me slechts een paar keer aan het twijfelen: Hippiecultuurbarbaar (blz. 31), wereldberoemdheden (blz. 49). Metrisch klopt het verder allemaal wel bij Remko Koplamp, op een enkele uitzondering na: gal-songfestival. (blz. 9:) Er wordt slechts één keer gerijmd in een ollekebolleke, maar dat rijm moet er dan ook volledig uitkomen. En dat is in dit voorbeeld niet het geval.
Koplamp heeft een rijke bron aangeboord, waar nog een schat aan mogelijkheden op hem ligt te wachten. Zijn ollekebollekes in Back to the sixties zijn lezenswaardig, technisch vrij onberispelijk, genoeglijke lectuur, maar soms ook te vlak of te braaf. Juist omdat ze over de sixties en de jeugd van de dichter gaan, hadden ze wat minder afstandelijk geschreven mogen zijn. Dat had ze pittiger gemaakt. Welke persoonlijke frustraties, glorieuze herinneringen horen bij een bepaalde hit? Welke grandioze liefdes, of juist teleurstellingen, welke pijn, welke (plaatsvervangende) schaamte, conflicten met ouders of leraren? Welke song is voor hem gekoppeld aan een verhaal of gebeurtenis? Soms stuit de lezer op een ollekebolleke dat is geschreven vanuit die insteek. In het laatste gedicht bijvoorbeeld 1965 This strange effect - Dave Berry (blz. 65) klinkt de echo door van een strijd over de muzikale smaak van de dichter en zijn lief. Herkenbaar voor de jeugd van elk tijdperk. Met zo'n zelfde strijdpunt opent de bundel: 1965 Satisfaction - The Rolling Stones (blz. 7).
Hoor die gitaarriff eens
Intro uit duizenden
Richards creëerde
Iets buitengewoons
Dijk van een plaat uit mijn
Adolescententijd
Sorry, wat zei u?
De Beatles? Nee, STONES!
Back to the sixties blijft, ondanks alles wat de bundel niet is, meer dan de moeite waard: om toe te voegen aan de eigen verzameling light verse, maar ook om cadeau te doen. De ollekebollekes zullen bij vooral babyboomers veelsoortige herinneringen losmaken. De dichter had daar waarschijnlijk al een vermoeden van, getuige het ollekebolleke 1966 That day - The Golden Earrings (blz. 37).
Ooit een leuk schoolbandje
Later een wereld-act
Volop aanbeden door
Tieners en twens
Thans schaart zich ook nog een
Gerontofielenclub
Uit Oude Pekela
Onder de fans
Back to the sixties, Remko Koplamp
Mijnbestseller.nl
ISBN 9789463188654
Prijs: € 9,90