Het vrije vers

Uit de 27 november te verschijnen bundel van Ben Hoogland Het wak is gedicht.
Wie voor het eerst met het werk van Nijhoff kennismaakt worstelt met zijn thema’s,  taal en beelden. Zijn poëzie wordt in het algemeen als hoog en moeilijk ervaren. De auteur geeft met deze bundel op een speelse manier de lezer een kans om iets dichter bij Nijhoff te komen. Uitgangspunt hierbij is dat de auteur dicht bij de oorspronkelijke thematiek en beeldentaal van Nijhoff probeert te blijven en de gedichten geen schade berokkent of in een verkeerd daglicht plaatst. Of er van een brugfunctie kan worden gesproken en of dit in een behoefte voorziet is geheel aan de beschouwer ter beoordeling.

Twee reddeloozen

Ik sta nog steeds in twijfel
En vraag aan mijn reflectie
Wat was nou werk’lijk groter
Mijn hart of mijn erectie

Ik kan hier wel staan staren
Naar schoorsteen, torenklokken
Maar niemand boent mijn stoepje
En niemand wast mijn sokken –

Ik dacht: zou zij daar lopen
Wat verder in een zijstraat
Een schim, een hersenspinsel,
Een mistflard die voorbijgaat? –

Ik stel ze aan de haven
Mijn honderdduizend vragen
En zie niet wie daar langs gaat
Een vrouw met kinderwagen