Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

zeslettergrepigheid1
 
ZESLETTERGREPIGHEID
De beste ollekebollekes van Drs. P
Een nieuwe, herziene en aangevulde herdruk is verschenen !

De verzamelde ollekebollekes: de versvorm die Drs. P begin jaren ’70 in Nederland introduceerde en als geen ander beheerste. Een unieke bundeling van ruim veertig jaar toewijding aan een technisch veeleisende vorm, waar de Drs. al zijn humor, vernuft, vaardigheid en vindingrijkheid in kwijt kon. Voor elke P- en taalliefhebber!

  • Auteur: Drs. P
  • Uitgeverij: Nijgh & van Ditmar
  • NUR: 306
  • 344 pagina's
  • Paperback
  • ISBN: 9789038808789
  • Prijs: € 20,00
  • Publicatiedatum: 11-06-2020
Ongetwijfeld hebben jullie de eerste druk uit 2009 al lang in huis.
Maar ook al blijkt die bundel nog niet tot op de draad versleten, het aanschaffen van een nu nieuw verkrijgbare druk kunnen we jullie van harte aanbevelen. In deze door Michèl de Jong herziene en aangevulde nieuwe editie zijn de beste ollekebollekes uit eerdere (en vaak nauwelijks nog verkrijgbare) publicaties gebundeld, aangevuld met veel nieuw werk en archiefmateriaal uit privé-correspondenties. Aan deze editie konden ruim 200 nieuwe verzen worden toegevoegd, waarvan een groot deel niet eerder in druk is verschenen.
 
Vooruit, één nieuwe uit het boek:
 
Keizer der versvormen
Ollekebolleke
Vorst naar geheimen
En toppen der taal
 
Brengt ons tot uiterste
Schrijfstijldoelmatigheid
In slechts acht regeltjes –
Fenomenaal!
 
Drs. P
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Lesje breuken

breuk

Ik zie het aan zijn ingezakte schouders
Dit weekend was hij weer eens bij z’n pa
Na school vanmiddag gaat hij naar zijn ma
Zo is het leven met gescheiden ouders
 
Ze zijn alweer een tijdje uit elkaar
Maar al die ruzies, dat voortdurend vitten
Dat gaat toch in zo’n jongenskoppie zitten
Nou heeft ‘ie weer zijn rekenwerk niet klaar
 
En ik maar roepen: doe nou even mee
Dat vereenvoudigen is zó te leren
Hij kijkt met lege ogen naar het bord
 
Ik tref zijn blik, we weten alle twee
Dat zulke breuken blijven repeteren
En dat twee halven nooit een hele wordt