'Dag meter, bij dit jaarbegin
zijn al mijn mooiste wensen klaar
voor weer een prachtig, zonnig jaar.
Ik schep er nu al vreugde in!

Studeren zonder tegenzin,
de afwas doen, geloof me maar:
voortaan is niets me nog te zwaar
opdat ik uw vertrouwen win.'

Die woorden zijn je reinste bluf.
Ik heb iets op papier gezet,
maar vind het hemeltergend suf.

Toch smeet ik zélf niet met mijn pet:
het is een tekst die door de juf
geplukt werd van het internet.

Voor wat betreft de aanleiding voor dit sonnet schreef Wim Gabriels het volgende:
Met Nieuwjaar lezen heel veel kinderen hun traditionele nieuwjaarsbrief voor aan meter/peter/etc. Bij mijn schoonfamilie gebeurt dat om praktische redenen meestal al enkele dagen vóór Nieuwjaar. Mijn zoon en zijn neef (die naar een andere school gaat, zo'n tachtig kilometer verderop) bleken allebei... exact dezelfde brief geschreven te hebben. Iedereen vond dat hilarisch, maar ik vond het tegelijk een beetje triest.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Willem quintet: Willem I

Een koop’ren koning met een houten kroon:
Hij wilde niet regeren maar besturen
al moest hij eerst een ballingschap verduren
voordat hij plaats kon nemen op de troon.

Een ingekeerd onaangenaam persoon
werd hij genoemd, grossier in vreemde kuren;
te vaak in onmin met zijn zuiderburen
en onderwerp van grove spot en hoon.

Hoe kan het toch dat wij die man vereren?
Als koning-koopman keerde hij het tij,
bracht nijverheid, techniek en industrie;

bleef tegendraads het land moderniseren.
De suffende regentenmaatschappij
ontwaakte en kreeg nieuwe energie.