Uitgeverij De Contrabas presenteert 26 oktober de nieuwe bundel van Maarten Beemster Retour verlangen.
  www.uitgeverijdecontrabas.nl , ISBN 978 90 79432 67 7
 




Op het literaire weblog TZUM verscheen een recensie door Coen Peppelenbos van de laatste bundel van Jean Pierre Rawie, die je hier kunt lezen

ProCures en Tomorrow Design ontwikkelen nieuwe retailbeleving voor boeken

De nieuwe eigenaar van Selexyz en De Slegte, ProCures Investments, heeft branding en design bureau Tomorrow Design geselecteerd voor de ontwikkeling van een geheel nieuwe retailbeleving voor de boekenbranche. In het voorjaar van 2013 zal de eerste belevingswinkel (on- en off-line) haar deuren openen.

Vanaf vandaag werken beide partijen samen aan de samenvoeging van de formules van Selexyz en De Slegte tot een nieuwe retailformule. Zodoende ontstaat de grootste boekwinkelketen in Nederland, met een breed en gevarieerd aanbod van nieuwe en gebruikte boeken. Beleving en online integratie in de winkels worden enkele van de voornaamste speerpunten in de nieuwe retailformule.

De nieuwe eigenaar, investeringsmaatschappij ProCures, levert in de persoon van Paul Dumas de CEO van de nieuwe combinatie.

"Dit project is voor ons echt een uitdaging", zegt John Berghoff, managing director van Tomorrow Design. "We kunnen onze denkwijze vanuit Tomorrow echt goed toepassen. Onze 361° aanpak resulteert in een proces waarbij alle onderdelen van de retailformule (winkel, identiteit, merk, media, cross channel communicatie, web en product) integraal worden ontwikkeld. Het meest belangrijke bij deze aanpak is de totale commitment van Selexyz en De Slegte zelf. Het enthousiasme en de ambitie waarmee we geconfronteerd werden in de aanloopfase was een hele fijne ervaring voor ons. Dat maakt het werken zoveel prettiger".

 





We zijn er uit.
De Shakespearewedstrijd die we uitschreven naar aanleiding van het verschijnen van zijn door Coenraedt van Meerenburgh vertaalde Sonnetten  (Uitgeverij Liverse, mensen koop dat boek toch; meer dan 400 pagina's! ) heeft  drie prijswinnaars opgeleverd, precies het aantal dat we verwachtten.
Over de eerste twee was de driekoppige jury unaniem: Ben Hoogland en Hans Manders, de eerste vooral voor zijn vrije bewerking van sonnet 29 en de tweede voor zijn fraaie vertaling van sonnet 60, waar bij de term 'eerste' en 'tweede' niet aan de eerste of tweede plaats gedacht hoeft te worden.
De derde kandidaat leverde meer hoofdbrekens, omdat elk jurylid een ander in gedachten had en daar hardnekkig aan vast bleef houden., allemaal met valide argumenten.
Gelukkig beschikte een jurylid over een halmaspel en de daarin aanwezige dobbelsteen besliste dat de derde prijs (net als de eerste en tweede prijs bestaand uit een exemplaar van de Sonnetten) naar Arjan Keene gaat.
De andere deelnemers kunnen in een hoekje, ook welwillend beschikbaar gesteld door Uitgeverij Liverse, gaan zitten mokken.





Opnieuw organiseert de werkgroep Duurzaam Dichten uit Amsterdam een dichtprijsvraag.
De beste verzen komen op muziek en op een 'duurzaam' product: verzen tot 5 regels passen op een bieretiket, tot 10 of 12 regels op een groen dak van de DakDichters / DakDokters, de hoofdprijs.
Het beste gedicht van een scholier zal te koop zijn op een eco kussensloop van Yumeko! Hij / zij krijgt zelf het eerste exemplaar.
Tot 1 november kun je je gedicht inzenden op www.duurzaamdichten.nl. Ons volgen kan op Facebook.com/DuurzaamDichten en op @DuurzaamDichten
De Prijs voor de Duurzame Stadsdichter 2013 is nog geheim. Die is bestemd voor alle voormalige en huidige streek-, dorps- wijk- stads- etc-dichters en dichters des vaderlands. Ook hun bestaande en gepubliceerde gedichten mogen ingezonden worden.
Gedichten ingezonden voor of op de Dag van de Duurzaamheid, 10 oktober, zullen bron zijn van inspiratie voor de Zondagsschilders. 
Bekendmaking genomineerden Publieksprijs: 1 februari 2013. Muzikale prijsuitreiking: 3 februari 2013.
 





Gerrit Komrij is springlevend, dat blijkt wel uit zijn nieuwe bundel Boemerang.
Een treffende titel, want inderdaad, net nu we denken voorgoed afscheid van hem genomen te hebben werpt hij ons dit uit zijn graf na. En  raak.
Het buitelt en tuimelt als vanouds in deze bundel, waarvan het manuscript bijna voltooid op zijn bureau lag.
Voorin is een lijstje opgenomen van de paar dingen die hij er nog aan wilde doen en dat eindigt met ‘idealiter: 3 grote afdelingen’.
Charles Hofman heeft er 10 van gemaakt in een verdeling die prima te verdedigen valt.
We kunnen alleen maar instemmend knikken bij de regels ‘Ik kan alles. Ik ben rond/ Ieder tandwiel werkt. Ik glim./ Ik ben wonderlijk gezond-/ Ik ben goed en ik ben slim-‘
Het heeft wat langer geduurd dan drie dagen maar het graf is ongetwijfeld leeg.

Gerrit Komrij Boemerang
De Bezige Bij, Amsterdam
110 p.
ISBN 978 90 234 6559 1
prijs: 19,90

 

 





Het Herfstnummer van Kortverhaal is uit met een Iers thema en dit zou goed nieuws zijn als het geen slecht nieuws was.
Want helaas; het einde is hiermee in zicht van deze opvolger van De Tweede Ronde, jarenlang het enige literaire blad met een stal van lightversedichters onder de bezielende leiding van Drs. P.
Het Winternummer zal het laatste nummer worden, tenzij de onverwachte verschijning van de maagd Maria op de redactieburelen dit als bedevaartsoord zo'n bron van inkomsten oplevert dat verdere uitgave doorgang kan vinden.
Dit laatste nummer zal als thema 'Afscheid' hebben en voor de allerallerlaatste keer light verse bevatten, dus we roepen ieder op: maak een gedicht met het thema 'Afscheid' en maak kans op plaatsing in dit hartverscheurende nummer. De sluitingsdatum is 1 november.
Onderaan de pagina vind je een link naar KortVerhaal waarnaar je je inzending kunt sturen.






Na de lovende, ja jubelende, bespreking door de filosoof Floris van den Berg van Dat peinst en piekert maar  van Jaap van den Born, zat er niets anders voor hem op dan ook maar een deel uit te brengen over de Oosterse wijsbegeerte: Een hoop genavelstaar.
Het is wat dunner (en goedkoper) dan het eerste deel om doublures te voorkomen, want veel wat aan Westerse filosofen wordt toegeschreven, was al eerder bedacht in het Oosten, wat niet helemaal eerlijk is, dus vooral de verschillen worden benadrukt.
Zo werd de baanbrekende evolutietheorie van Darwin en Wallace al in de 9e eeuw en passant beschreven door Al Jazri in zijn Boek der dieren.
Maar voor wie de diepte zoekt in het hogere zit er een hoop zen in dit deel, dat het Hindoeïsme, Boeddhisme, de Islam , het Verre Oosten en Japan behandelt. Alle gedichten zijn voorzien van een korte omschrijving van leven en leer van de betreffende denker, zodat het geheel een helder overzicht biedt van de Oosterse filosofie.
Wie na dit voorbeeld geen exemplaar aanschaft is duidelijk niet goed snik:

India
                Nāgārjuna (circa 150-250)

Leeg

Het universum om ons heen bestaat
Zoals de vierkantswortel uit -1
Het is er niet, al valt er mee te werken

U ziet dus niets dan leegte om u heen
Al denkt uw geest ook heel wat op te merken
Maar het concept van geest is ook al leeg

Slechts hij die zijn niet-zijn zo kan beperken
Nooit zag, dacht, hoorde, voelde en steeds zweeg
Begrijpt waar het in wezen over gaat

De ware kennis is dus kort gezegd
Slechts voor de ware leeghoofd weggelegd


Jaap van den Born, Een hoop genavelstaar, rijmcanon van de Oosterse wijsbegeerte
Productie: Het Vrije Vers
63 p.
ISBN 9789461933676
te bestellen bij www.mijnbestseller.nl
prijs: E 12,00

 

 





Na dertien jaar is er weer een bundel verschenen van Jean Pierre Rawie, De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag, die vanaf vandaag in de winkel ligt.
Een voorproefje:

Dichter

Je maakt het mensen toch niet naar de zin,
en streeft dat ook niet langer na. Niet langer
is wat je schrijft gericht op een ontvanger.
Je bent je eigen einde en begin,

en leeft en sterft alleen. Geen dubbelganger
neemt straks je plaats wanneer je doodgaat in;
geen keer op keer verloren hartsvriendin
ging van iets anders dan gedichten zwanger.

Veel lijkt mislukt te zijn, maar toch, jij bent
degeen die eens zelfs in het meest banale
de waardigheid en zin heeft onderkend,

en alles in het eerste licht zag stralen.
En heel je leven zoek je dat moment
nog eenmaal zo volmaakt te achterhalen.

De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag
Uitgeverij Prometheus
Omvang 72 p.
Prijs E 15,00




 

 


Een theatrale collage voor alle zintuigen

Jacques Perk, Willem Kloos, Herman Gorter, Lodewijk van Deyssel, Frederik van Eeden – de Tachtigers, de generatie dichters die rond 1880 het aangezicht van de Nederlandse literatuur geheel veranderde. Wie waren ze? Wat dreef ze? Wat schreven ze? En ook: wat dachten ze van elkaars werk, hoe werden hun boeken gedrukt, wat aten en dronken ze, en hoe klonken ze?
Simon Mulder, dichter en voordrachtskunstenaar, geeft in een theatrale lezing met zelden vertoond video- en audiomateriaal, poëzievoordracht en een unieke likeur een antwoord op deze vragen. Met Stichting Feest der Poëzie organiseert hij poëzie- en muziekavonden, geeft hij het handgemaakte poëzieperiodiek Avantgaerde uit en bevordert hij de klassieke voordrachtskunst en vormvaste dichtkunst; in enkele opzichten is hij net als veel Tachtigers indertijd op zoek naar een totaalkunst. 
Susanne Winkler, sopraan, en Daan van de Velde, pianist, brengen tijdens het programma prachtige, maar nauwelijks meer uitgevoerde liederen op gedichten van de Tachtigers, die door enigzins vergeten geraakte Nederlandse componisten als Diepenbrock, Dresden, Tusschenbroek en anderen zijn getoonzet. Tijdens deze korte voorstelling maakt u zo op allerlei manieren kennis met de Tachtigers en de weerslag van hun idealen in het nu!

15 september (bij regen: 22 september)
Tuin open: 19:30 uur, aanvang 20:00 uur, einde voorstelling 21:15 uur
Fam. Dersjant, Hooigracht 61, Leiden
Entrée: gratis, uw bijdrage naar waardering is welkom na afloop. Het aantal plaatsen is beperkt.

Reserveren via: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.






Poem for Anna Hatherrewaye

Is there inne heavenne aught more rare
Thanne thou sweete Nymphe of Avon fayre
Is there onne Earthe a Manne more trewe
Thanne Willy Shakespeare is toe you.

Image

Thy wit is quick and capable thy rhyme
Conversant with my heart art thou and sly
Thou giveth words where I have never spoken

I swear against the truth so foul a lie
My pride and reputation hath thou token
My beauty's pattern idly sold to men

My Spirit, qui'tly dreaming, now awoken
Cries: 'Draw no lines there with thy antique pen
Sir, I forbid thee this most heinous crime!

Though people see thee fair and thought thee bright
Thy art is black as hell, as dark as night!

                                       William Shakespeare



De 18-jarige William Ireland vervalste in 1794 een aantal Shakepeareparafernalia om zijn vader, een fanatiek bewonderaar, voor de gek te houden.
Toen ook kenners erin bleken te trappen was er geen houden meer aan: een onafzienbare stroom notariële akten, theaterrecettes, brieven tussen koningin Elizabeth en de schrijver, liefdesbrieven (met haarlok), sonnetten en het manuscript van King Lear overspoelde Engeland.
Toen hij ook nog op de proppen kwam met een onbekend (geheel door hemzelf geschreven) toneelstuk Vortigern and Rowena stortten argwanende geleerden zich op hem en Shakespearekenner Edward Malone kwam met een 424 pagina's tellend boek (met 200 voetnoten) Onderzoek naar de authenticiteit van bepaalde gemengde brieven en notariële akten waarin hij geen spaan heel liet van Williams noeste arbeid.
Hoewel diep gevallen werd hij hierdoor toch beroemd en velen wilden graag in het bezit komen van zo'n befaamde vervalsing.
Hierop begon hij een nieuwe carrière met het vervalsen van zijn vervalsingen en kwamen vele identieke, originele, valse Shakespearedocumenten in omloop.
Geïnspireerd door deze creatieve jongeman wilde ik zelf ook zoiets doen, maar kreeg onmiddellijk Shakespeare zelf door via automatisch schrift met bovenstaand sonnet en zag er toen maar schielijk van af.

Een eerlijker handwerk is het vertalen van Shakespeare, zoals Coenradt van Meerenburgh gedaan heeft in zijn bundel van alle Shakespearesonnetten in tweetalige uitgave bij Liverse.Een cinematografisch voorproefje hebben jullie al kunnen zien, maar we gaan verder; om de uitgave van dit bijzondere werkstuk te vieren houden we een  Shakespearewedstrijd:






Eventjes rechtzetten:
Coenraedt van Meerenburgh
Houdt in oktober
Zijn bundel ten doop

Maar die is nu al, vol
Nederlandstalige
Shakespearesonnetten
In winkels te koop


De bundel met vakkundig en met gevoel vertaalde sonnetten, vergezeld van de originele Engelse tekst uit de eerste uitgave van ik meen 1609, is een uitgave van Liverse (www.liverse.nl), telt maar liefst 322 pagina's en kost E 17,95





 

 
(Deze recensie verscheen deze maand in De Vrijdenker, maandblad van de Nederlandse vrijdenkersvereniging De Vrije Gedachte en bevat voor de lightversekenner een kleine verrassing).

Trampoline voor de geest

Als (academisch) filosoof lees ik af en toe overzichtsboeken van de filosofie. Ik vind het heerlijk om al die denkers nog eens helder en geordend gepresenteerd te krijgen. Met plezier denk ik terug aan de uren die ik doorbracht met o.a. Russell, Storig, Coppleston, Bor en Hamilton. Zo’n zelfde gevoel – het je verhouden tot denkers uit het verleden– heb ik ook bij het lezen van Dat peinst en piekert maar! van de denkdichter Jaap van den Born. In 12 regelige gedichten behandelt Van den Born enkele dozijnen denkers. Volgens Van den Born zijn het elf regels, want de eerste regel is de titel. Deze dichtvorm, het zogenaamde elftal, is verzonnen door Drs. P. De eerste regel is de titel, dan drie strofen van drie regels en dan volgt de clou – een kritische reflectie op de denker – in de twee slotregels, het distochon. En zo worden enkele tientallen filosofen kritisch op rijm gezet. Door het keurslijf van de twaalf regels en het rijmschema (abc bcd cda ee), geeft Van den Born een kerngedachte van de filosoof weer en ook nog een kritische reflectie daarop. Dat is een hele verdienste. Met plezier las ik bijvoorbeeld over de laat Griekse filosoof Philo van Alexandrië, waar mijn docent klassieke wijsbegeerte in Leiden,  D.T. Runia, destijds heel gewichtig over deed:





Het nieuwe kwartaalnummer van LightenUp Online is uit, het Amerikaanse gratis onlinetijdschrift, gevuld met light verse.
Nederlander beseffen niet wat een ongelooflijke luxe het is, te beschikken over een lightversetijdschrift als Het Vrije Vers dat dagelijks verschijnt. En met de meest exquise versvormen. Stelletje verwende oetlullen.
Afijn, in dit vier keer per jaar verschijnende nummer (jawel, een jaar heeft vier kwartalen; een kwart, vier, weet je wel, alles moet je ze uitleggen, het is om gek van te worden) staan zestien bijdragen (zestien; vier keer vier en tóch geen vier kwartalen, ja denk daar maar eens over na) waaronder deze van Annie Fisher :


Multiple-Choice Holiday Postcard

In cathedral/ taxi/ trouble/ haste/ love/ clink
On the plane/ the beach/ my back/ the run/ the brink
Waiting for the bus/ the boat/ a life/ Godot/ a drink

Hotel first class/ deluxe/ is almost built/ is bijou
Bedroom is huge/ has views/ has rats / is canvas lean-to
Been bitten by a tick/ mosquito/ spider/ adder/ emu

Was photographed with monkey/ camel/ camera/ stranger/ waiter
Swam with snorkel/ dolphins/ mobile phone/ tide/ alligator
See you soon/ tomorrow/ one day/ never/ later

De rest kun je hier lezen: www.lightenup-online.org

 

 
 

 




 





Eind 1977 was zakelijk Nederland in de greep van een raadselachtige gebeurtenis.
Opgefrist door het kerstreces teruggekeerd op kantoor, troffen zakenlieden, uitgevers, schrijvers en fotografen door het hele land de tijdens hun afwezigheid opgestapelde  post doorweekt aan in een onverklaarbare plas water.
Begrijpelijk gevloek klonk door het hele land. Het enige gemeenschappelijke in de post was een geheimzinnig boekje met een revolutionaire inhoud en de opruiende titel Broeders, ontwaakt!
Dit boekje, ogenschijnlijk afkomstig van een buitenaardse beschaving die de aardbewoners opriep na te denken en in beweging te komen, moest wel de oorzaak zijn van deze verwoestende aanslag. Maar welke van de opstandige  groeperingen waarmee ons land toen doorspikkeld was, was verantwoordelijk en hoe hadden ze deze waterbom binnengesmokkeld?
Het heeft jaren geduurd maar nu is het verrassende antwoord bekend: een libertijns-anarchistische cel, bestaande uit  de hoofdredacteur van het blad Panorama en onze eigen Drs.P! 
Die hoofdredacteur was de toen al legendarische Gerard Vermeulen, een markante persoonlijkheid, geliefd om zijn eigenzinnnige wekelijkse column en bewonderaar van Heinz Polzer.
Toen er een relatiegeschenk voor de jaarwisseling moest komen vroeg hij die dus dat boekje te schrijven, wat deze bereidwillig deed en aangezien de buitenaardsen in zijn verhaal verdacht veel op pinguïns leken, kwam Vermeulen op de hem kenmerkende  inval het boekje in te laten vriezen door de firma Iglo en het in een originele ijsverpakking te laten bezorgen bij alle relaties van Panorama. Dat een groot deel daarvan wegens de kerstdagen afwezig was, en pas terug zou komen na een periode waarin de op de meeste kantoren  heersende dooi ruimschoots zijn lafhartige werk zou doen, kwam niet bij hem op. Gelukkig voor hem werd de schuld op Iglo geschoven, die niet alleen ingevroren, maar ook bezorgd had en waarvan men aannam dat het boekje een Igloreclamecampagne moest voorstellen.
Pas nu heeft Eddy Esman, oud-redacteur van Panorama,  geplaagd door wroeging en in het kader van de daaruit voortvloeiende posttraumatischestresssyndroomtherapie een mail met het ware verhaal gestuurd naar Max van Velzen, beheerder van de onvolprezen Drs.P-site waar we niet voor niets een van link hebben geplaatst .
Je moet daar toch gaan kijken want hij heeft ook 5 unieke filmpjes opgeduikeld van een optreden uit 1985 van Drs. P in jongerensociëteit Haddekik in Maarssen.
(Even terzijde: als niet inderdaad in het boekje in piepkleine lettertjes achterin stond dat het een uitgave van Panorama is, zou ik heel argwanend zijn geweest over die mail. Want Esman lijkt wel erg op IJsman).  Het boekje is later herdrukt en nog exclusief verkrijgbaar bij uitgeverij Liverse.





Het is treurig, maar het enige literaire platform voor light verse, KortVerhaal, de opvolger van De Tweede Ronde, zal noodgedwongen de lier in de wilgen hangen en na tweeëndertig jaar moeten stoppen.
Het literaire weblog Tzum meldde het gisteren en de site van NRC bevestigt het en citeert de reactie van redacteur L.H. Wiener op Tzum: "KortVerhaal gaat eervol ten onder, maar niet als de Titanic, want aan die trieste ondergang lag een stuurfout ten grondslag en wij lagen mooi op koers. Het is als de dood van Icarus, zoals verbeeld door Breughel, en verwoord door W.H. Auden in zijn gedicht 'Musée des beaux arts': als je niet kijkt dan zie je het niet eens en hoor je geeneens geen plons. Sponsoren willen zelf beter worden van hun steun en daarom zijn we er niet in geslaagd een sponsor te vinden." 
Nrc vindt het einde opvallend omdat redacteur Peter Verstegen in januari in een interview verklaarde gecharmeerd te zijn van het initiatief van De Gids dat werd overgenomen door De Groene Amsterdammer: „Dat lijkt mij een interessante optie”, antwoordde Verstegen op de vraag of een dergelijke fusie voor Kort Verhaal tot de mogelijkheden behoort. ,,Wij gaan zeker contact leggen met Vrij Nederland of HP/De Tijd.
KortVerhaal,  dat wordt uitgegeven door Mouria, is een van de twaalf literaire tijdschriften in Nederland die worden gesubsidieerd door het Nederlands Letterenfonds. Maar ook voor KortVerhaal stopt die rijkssubsidie in 2013.
Er moet minstens 30.000 euro gevonden  worden om te kunnen overleven. „Met fondsen lukt dat niet”, aldus Verstegen toen. Er zullen dus, zoals het er nu naar uitziet, nog twee nummers  van het tijdschrift verschijnen. Een herfst- en een winternummer. En alleen in het Winternummer, voor de aller-aller-allerlaatste keer light verse. Het thema is 'Afscheid'.

Dit is toch om uit je vel te springen!
Dat wij, sukkels van Het Vrije Vers, al dat werk voor niks doen, wil toch niet zeggen dat getalenteerde beroeps geen salaris mogen krijgen voor hun werk en nog een schamel salaris ook, gezien de uren die besteed worden om KortVerhaal te produceren en de uren die besteed worden door de auteurs aan hun werk.
De gedachte dat nu, op dit moment van de eeuwigheid, een stinkendrijke liefhebber van light verse, voor wie die 30.000 euro een lachertje is, dit allemaal gratis zit te lezen en niet meteen zijn chequeboek trekt en contact opneemt met KortVerhaal, niet om dat bedrag te schenken, nee; om dat driedubbel te schenken voor de komende drie jaar, vervult me met razernij.
Waar wacht je nog op, idioot! Morgen komt die uitslag van dat bloedonderzoek en blijk je niets meer aan dat geld te hebben, of je loopt met je stomme kop onder een bus en dan slaan je erven aan het fuiven en vist KortVerhaal er weer totaal nodeloos naast. Niks 'Misschien morgen': nu!



 

 

 

 

 


 



Bart Droog vist oude dichters op, sorteert ze en zet ze in de Nederlandse Poëzie Encyclopedie, een gigantische klus, waar hij voorlopig nog wel even zoet mee is.
Het resultaat tot nu toe is het bekijken en een bezoekje  meer dan waard.
Hij doet hierbij leuke bijvangsten, zoals de tot nu toe obscure lightversedichter Jan van de Wolk, auteur van de bundel Zettericks van alle seizoenen, verschenen in 1962 en nu aan de vergetelheid ontrukt waar het, niet onverdiend, vertoefde.
De bundel bevat enkel limericks van een niveau dat door Frits Spits zeker gewaardeerd zal worden en is het enige frivole werk van deze dichter, die verder een oeuvre op zijn  naam heeft staan dat vormvast en ernstig gemeend genoemd mag worden.
Die naam luidt dan George Kettmann jr. (1898-1970) want Jan van de Wolk is een pseudoniem, en die was, behalve de uitgever van de Nederlandse vertaling van Mein Kampf, redacteur van het NSB-orgaan Volk en Vaderland, tot hij ruzie kreeg met Mussert en daarna van het oostfront verslag mocht uitbrengen. Beginselvast was hij wel, want hij bleef zijn leven lang de nationaal-socialistische leer trouw, al nam hij wel afstand van de Holocaust.
Zowel zijn serieuze als zijn lichtere werk wordt met ‘curieus’ vriendelijk omschreven.
De erven hebben toestemming gegeven een bloemlezing uit Zettericks op internet te zetten, daar kun je hier kennis van nemen. Kun je meteen rondneuzen op de Encyclopedie, zoals gezegd de moeite meer dan waard. Wie de smaak te pakken krijgt kan hier meer lezen over George.

Het boekje Zettericks ontbreekt in ons archief, maar we hebben natuurlijk wel alle jaargangen van Volk en Vaderland, zodat we hier een voorbeeld van het serieuze werk van George Kettmann jr, (die zich hier trouwens Kettman noemt) kunnen tonen uit de Volk en Vaderland van vrijdag 9 april 1937:




Soms loopt er door een drukke straat
ineens een oude kameraad
of reisgenoot.
Je weet zodra je hem begroet:
het kan niet dat ik hem ontmoet,
want hij is dood.
Eerst ben je nog een tijd verbaasd
omdat die levende toch haast
die dode was.
Heb je de zaak dan afgedaan,
dan komt er weer zo'n dode aan,
met flinke pas.

Thuis van het dodencarnaval
zie je de spiegel in de hal,
je schrik is groot:
die man daar in het spiegelglas,
met die bekende regenjas,
was die niet dood?

-------------------------------
uit: 'Ernstig genoeg', 1995.
Vandaag is het 9 jaar geleden dat Willem Wilmink overleed


 



Veel kranten hebben lovende kritieken geschreven na het verschijnen van Drs. P compilé complé en ook in het Nederlands Dagblad  (voorheen het vrijgemaakte Gereformeerd Gezinsblad) van 4 mei verscheen een stuk waarin de schrijver blijk gaf van kennis van zaken en een nauwelijks verholen bewondering voor de oude toonkunstenaar (al noemt hij Michèl de Jong Michiel de Jong).
Uit alles blijkt dat ook hij al jaren fan is en de teksten op zijn duimpje kent en het slot van het artikel liet me dan ook even verbouwereerd achter:


Ivoren toren
Drs. P is inhoudelijk lichtvoetig en excentriek, meer wil hij niet zijn. Aan de taal stelt hij hoge eisen en zijn neerkijken op de grote verloedering sinds het onderwijs van de richel ging is dan ook meedogenloos. Tezelfdertijd: drs. P was nooit ergens bij betrokken. Zijn besmuikte observaties vanuit de ivoren toren zijn hoogst origineel, maar krijgen iets vermoeiends. Daarom: draai de plaatjes spaarzaam. En huiver op de laatste tree van drs. P. Nog geeft hij interviews, rookt hij zijn sporadische sigaar, drinkt zijn koffie op het vaste interviewadres. Nog is het journaille hem welgevallig, door de legende die hij schiep intact te laten. Maar een bijtend liedje over een rechterstoel zit er over luttele jaren niet meer in. “

Het duurde even, want ik begreep deze laatste regels eerst niet  en na herlezing begreep ik pas wat er bedoeld werd: deze laffe hypocriet was dan wel bewonderaar, maar voelde hoe de Here  der Heirscharen meelas terwijl hij zijn stukje tikte en wilde niet ook naar de hel, waar de oude doctorandus ongetwijfeld naar toe ging na het verschijnen voor Gods rechterstoel wegens zijn gespot met het Heilige en  typte dus voor alle duidelijkheid dit extraatje, zodat hij niet zwetend verantwoording af hoefde te leggen als hij zelf in zijn zondagse pak voor dat meubelstuk stond, aangeklaagd wegens medeplichtigheid. 
Ach,die vrijgemaakten! De evolutietheorie begint ook al langzaam vaste voet te krijgen in hun kringen, wat twintig jaar geleden ondenkbaar was, dus ik kan de schrijver geruststellen: nog een jaartje of twintig en dan dringt ook door dat de hel, die volgens het Onfeilbaar Woord van God onder de aardbodem te vinden is, daar niet te lokaliseren is en niet bestaat. Dus hoe  de beslissing ook uitvalt voor de oude doctorandus na zijn verschijning voor die stoel; huiveren is niet nodig.

                         

 

[10-07-2012] De artiestennaam van rapper Benne van der Velde, Drs. B, is een eerbetoon aan zijn dichtende held Drs. P. Na het schrijven van drie dichtbundels is de Rotterdammer begonnen met rappen en zingen. Zijn eerste mixtape Met Hart En Piel is in eigen beheer verschenen en geproduceerd door El Stylo en BujuMouse van Welkom op de Zaak, met beats van André Lagaris, XXL, Aye Q, K-lion en Martijn Horsten. De tape begint met Vrees En Bloed, waarin Drs. B zichzelf voorstelt aan het publiek. Hij legt ons uit dat hij geen gangster of jonge, boze hond is, en dat klopt helemaal! De rapper is geboren in 1974 en heeft gewoon netjes een koksdiploma. Wat vrijwel direct opvalt, is de nogal eentonige stem van B, waardoor je als luisteraar vrij gemakkelijk afgeleid raakt. Het nummer Schatje begint met een jolige, zomerse sample. De tekst in het refrein valt een beetje uit de toon, want hoewel Drs. B zich daar een ‘dope player’ noemt, komt dit niet echt uit de verf. De tekst is/klinkt niet smooth, maar neigt wat meer naar kinderlijke vrolijkheid. Maar dat is weer eens wat anders dan de doorsnee player.

Luister Naar Me heeft een duistere ondertoon en gaat over een gewelddadige relatie die triest eindigt en kaarsrecht tegenover deze track staat het nummer dat meteen daarop volgt: Ik Zou Zo Graag. Wat mij betreft is dit één van de beste tracks op de plaat, zowel qua tekst als arrangementen. Het nummer nodigt uit tot meezingen en de verwijzing in de tekst naar Het Westerpaviljoen, dat vlak bij mij om de hoek zit, brengt een glimlach op mijn gezicht. De nummers Wie en Dame zijn erg poëtisch en daarom niet direct toegankelijk voor de ongetrainde luisteraar, maar des te toegankelijker voor de kenner! Praat Maar (Wilders Diss) begint met een klassiek intro van Geert Wilders tijdens het BNN Straattaaldictee 2008, waarin hij met plaatsvervangende schaamte probeert uit te leggen dat hij zijn eigen beroemde en beruchte kapsel ‘best wel masterlijk’ vindt. De titeltrack Met Hart En Piel is veruit de grappigste en meest funky track op de mixtape en breidt een pakkend einde aan de debuutplaat van de Rotterdamse rapper. Als een paal boven water staat, dat Drs. B een echte dichter is. Als rapper en zanger moet Benne, zowel vocaal als stilistisch, nog veel leren, maar de potentie is aanwezig!

Sp. 87 / Conchitta B.


Deze recensie is overgenomen van www.popunie.nl

Subcategorieën

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ja, Hij komt spoedig! En Hij ook!

jaaptistoch
 
Al eeuwenlang verkondigt men sacraal
Ja, Hij komt spoedig! Ja, Hij komt! Hij komt!
Maar Jezus laat al tijden op Zich wachten
 
Dus langzaam is die jubelkreet verstomd
We zitten met zijn allen stil te smachten
Ja, waarom komt Hij niet, de Mensenzoon?
 
Waarschijnlijk door het werk van Kwade Machten
Doorkruis dus Satans duivelswerk en kloon
Miljoenen Zonen, één voor allemaal!
 
Met DNA moet dat niet moeilijk zijn
Dat zit toch in dat lijkkleed in Turijn?
 
 
Uit Jaap van den Born: 't Is toch niet waar!
Een productie van Het Vrije Vers, uitgegeven via Mijnbestseller.nl (2013)