Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Men schrapt me, hoop ik, tijdig uit de boeken
alvorens ik van aardig welbespraakt
verander in een man die kreten slaakt
en in te lang gedragen onderbroeken

wanhopig naar de uitgang loopt te zoeken.
Zo iemand die door camera's bewaakt
de wereld in zijn hoofd steeds kleiner maakt
en ergens in een hoekje zit te vloeken.

Dus schrijf ik dit sonnet als testament
als wapen om die toekomst te bestrijden
tenminste als u mij ter wille bent;

beloof me lezer, als u van ons beiden
als enige de schrijver nog herkent
hem zachtjes van het leven te bevrijden.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het regent zonnestralen



De lome warmte al zo vroeg in 't jaar
De kriebels in de buik, het nieuwe leven
De bloeiende magnolia, heel even
Ik fluit en tokkel wat op mijn gitaar

Het was een week vol dolce far niente
Al ging zij snel voorbij, die zomerlente


Een prachtige week was het, al wordt het nu vergelijkenderwijs een stuk kouder. Of het aan het klimaat ligt weet ik niet, het ligt in ieder geval aan de temperatuur.