Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Steeds staren koeien in de wei
me minzaam aan wanneer ze mij
voorbij zien gaan
alsof ik diep onwetend ben
en slechts de oppervlakte ken
van hun bestaan.

En elke keer weer twijfel ik:
Is hun weemoedig wijze blik
wel wat het lijkt?
Nooit borrelt in een koeienkop
een heldere gedachte op
die mij bereikt.

’t Is wederzijds want men beschouwt
mij unaniem en vaak herkauwd
als drie keer niets.
Eén koe schokschoudert in haar vel
en loeit dan zacht: Maar hij heeft wel
een mooie fiets.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Na een boswandeling

eikenprocessierups2
freepik
 
Jongens daar gaat ie weer!
Eikenprocessierups
Elk jaar zit ik met dat
Beest in mijn maag
 
Als men een prik vindt voor
Brandhaarbestendigheid
Komt er na jaren een
Eind aan de plaag