Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Voor leven op kleinsteedse schaal
Had ik helaas niet veel talent
Omdat je door de groepsmoraal
Meer onderdeel dan iemand bent

Dus trok ik naar de grote stad
En vierde onbekommerd feest

Zo was tenminste het begin
Maar nu ontbreekt me soms de zin

Dan vind ik het wel mooi geweest
En heb ik wel genoeg gehad

Wanneer ik strakjes licht dement
Zacht schuifelend de honderd haal
En aan de traagheid ben gewend
Ga ik terug naar Veenendaal

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het gedicht spreekt



Ik hecht, geloof ik, niet aan vent of vorm.
Ik heb belijdenissen aangehoord
en was getuige van karaktermoord.
Hoe zinvol is een letterbeeldenstorm?

Ik ben gebeiteld uit een lijf van steen
en toch geborgen in de gulden snede.
Mijn regels zijn uit hogerhand gegleden,
ik ben de zin van alles en van geen.

Model! Leg mij geen woorden in de mond.
Ik kan mijzelf niet uit uw greep bevrijden,
al lekt er inkt uit een gesloten wond.

Verwacht van mij geen antwoorden op vragen.
Ik kan, in zwarte letters stukgeslagen,
niets dan dit ketterse geloof belijden.

(uit Het zal de leeftijd zijn )