Schilderij Andrew Wyeth
Met name aan het einde van de nacht
Wanneer de dag al bijna aangebroken
Nog even in zichzelf ligt weggedoken,
Vrees ik dat tijd tot stilstand wordt gebracht
Een flits waarin er vlugger dan je dacht
Tezelfdertijd een hand wordt toegestoken
En razendsnel een vonnis uitgesproken:
De hoogste tijd, er wordt op je gewacht
Zo hoop ik dat mijn laatste dag begint:
Een datum die lang vacuüm verpakt
Zijn hardheid snel verliest als ik hem open
Waarna ik het volstrekt aanvaardbaar vind
Dat je behoedzaam door de bodem zakt
Waarop je heel je leven hebt gelopen
Wens
- Gegevens
- Geschreven door Otto van Gelder
Uit het archief
Tijd om te stoppen (Bachsonnet)
Een oude steeg, ternauwernood verlicht,
zo nu en dan bezocht door kroegpubliek
Een muur weerkaatst getik van hoge hakken
Met handen weggestoken in zijn zakken
krijgt Jack de Ripper vanuit een portiek
contouren van een nieuwe prooi in zicht
Prelude op een naderende moord.
Beleeft de jonge vrouw die hij bespiedt
in deze steeg haar laatste ogenblikken
wanneer zijn mes opeens tevoorschijn schiet
en zij niet eens de kans krijgt om te schrikken?
Misschien omdat hij steeds beroerder ziet
of puur van ouderdom niet meer kan mikken:
Haar hakken tikken onbekommerd voort.