Schilderij Andrew Wyeth
Met name aan het einde van de nacht
Wanneer de dag al bijna aangebroken
Nog even in zichzelf ligt weggedoken,
Vrees ik dat tijd tot stilstand wordt gebracht
Een flits waarin er vlugger dan je dacht
Tezelfdertijd een hand wordt toegestoken
En razendsnel een vonnis uitgesproken:
De hoogste tijd, er wordt op je gewacht
Zo hoop ik dat mijn laatste dag begint:
Een datum die lang vacuüm verpakt
Zijn hardheid snel verliest als ik hem open
Waarna ik het volstrekt aanvaardbaar vind
Dat je behoedzaam door de bodem zakt
Waarop je heel je leven hebt gelopen
Wens
- Gegevens
- Geschreven door Otto van Gelder
Uit het archief
Droomknoop
De droom legt platte knopen in mijn brein.
Een kleine en onschuldige gedachte
maakt hij tot startpunt van een onverwachte
en ellenlange associatielijn.
Verbanden die ik niet goed denkbaar achtte
zijn kabelkinken in mijn denkdomein.
Zolang die droom nog in mijn lijf zal zijn
ben ik tot tegenspreken niet bij machte.
De waak mag alle knopen gaan ontwarren,
gaan zoeken naar onlogische verbanden,
gedachten leggen in hun eigen la.
Dus mag ik met mezelf een uurtje sparren.
Mijn slapeloze hoofd heeft wat omhanden,
waarna ik – hoop ik – rustig slapen ga.