Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

pink2
WikimediaCommons
 
De kracht van woede, elegant verpakt
in wenkbrauwfrons of lichte mondhoektrilling
is groter dan akoestische verspilling
van woorden, voor je voeten neergesmakt;
 
het misverstand dat taal pas lekker hakt
als dodelijk geüpgraded is tot killing
terwijl juist het geheim schuilt in verstilling
die woorden tot nietszeggendheid verzwakt
 
Zoals je ook de hartstocht kunt beschrijven
als botsing tussen twee ontremde lijven
met soundscape van een veemarkt op de brink
 
terwijl je niet uitbundig hoeft te hijgen
om deze dosis toegediend te krijgen
door ’t uitgekiende strelen van een pink
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vluchtelingen

My Lai. Hij zit nog diep in mijn geheugen
Die foto van dat naakte, schreeuwend kind
Die mij dan met het heden weer verbindt
IS, Irak en heel die grote leugen





Nog steeds willen de mensen maar niet deugen
Daarom zijn er miljoenen op de vlucht
En in Europa weert men zich geducht:
De taal is goed, de opvang wil niet vleugen





Dan zie ik nóg een foto in mijn geest
Een jochie van wellicht een vijftal jaren
Daar op dat strand, daar bij die zachte baren
Waarom, mijn god, is hij daar ooit geweest…?

Na eeuwen heeft de mens nog niets geleerd
Door godsdienst of veel geld nog steeds verteerd