nocturne
Pixabay
 
Ik houd veel meer van een verloren nacht
gemaakt van misverstand en nederlagen
dan van een serie voorverpakte dagen
waarin elk uur op een herhaling wacht
 
Het dominante duo licht en kracht
kan ik alleen door het idee verdragen
dat zij tenslotte allebei vervagen
en eindigen als ongezien en zacht
 
in ’t donker vlucht de mens onder de daken
misschien uit angst voor het onpeilbaar verre
en grote dat zijn zelfbeeld ondermijnt
 
hoewel daarna als troost bij het ontwaken
de bonte stoet van bovenaardse sterren
in de coulissen van de dag verdwijnt
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Quattro stagioni

mucha
Alphonse Mucha, 1897
 
Violen snerpen, contrabassen brommen
De dirigent tikt op zijn lessenaar
Een handgebaar doet het rumoer verstommen
 
Vivaldi's meesterwerk staat voor u klaar
Waarin hij vier sonnetten heeft verscholen
We spelen alle delen na elkaar:
 
De lente - vrolijk feest voor de violen
De zomer als een lange lome geeuw
De late herfst met jagende triolen
 
Dan pizzicato voor de eerste sneeuw
En denk erom, dit stuk wordt opgenomen
Dus geen gekuch, gegiechel of geschreeuw
 
Zorg dat het klínkt vanaf de eerste tel
Wanneer ik zo de pizzabakker bel
 
Ook ons forumlid Christiaan Abbing zond een prachtig vers in voor de Vivaldi-sonnettenwedstrijd