aartstaartjes
Foto: Wikimedia Commons
 
I.M. Aart Staartjes 
 
De oude man die in de diepte staart
en neerziet op het kleine aards gewemel
wist reeds: jou laat ik binnen in mijn hemel
jij bent hier heel hard nodig, meneer Aart
 
Voor jou heb ik één van de mooiste taken:
jij mag hier onze kindertjes vermaken
 
Ben Hoogland
 
*
 
Dag meneer Aart
 
Zelfs Buurman Baasje heeft geen woordje klaar
En schuifelt met betraande ogen langs de baar
 
Christiaan Abbing
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Poète maudit. Slotwoord



Mijn vingers zoeken houvast in de deken
terwijl een vrouw behoedzaam naar me lacht
en even in 't voorbijgaan wordt er zacht
een hand over mijn oude hart gestreken.

Hier raak ik dus verplicht op uitgekeken:
het ziekenhuis, de liefde, deze nacht.
Nog één keer tover ik met alle macht
vanuit mijn reutelborst een levensteken.

Dan is het tijd de laatste zin te spreken,
zo'n knap citaat vol wijsheid en vol kracht
dat ook na honderd jaar niet zal verbleken.

Men hoort het aan, het droevig nageslacht
en mompelt net nadat ik ben bezweken:
wel aardig maar we hadden meer verwacht.