romance
Stable diffusion 
 
Ik min u teer, o lief, aanvallig wezen,
Vond maar mijn hart bij u ook wedermin!
Dra was de wond daarbinnen dan genezen.
Nu bloed ik dood om u, mijn zielsvriendin.

En evenwel ik wil daarom niet treuren,
Voor u te sterven, engel, is zoo zoet,
Zoo gij slechts nu en dan mij óp woudt beuren
Met éénen blik, wanneer ik u ontmoet;

Eén blik van meelij uit uw bruine oog
En in dien blik één enklen zilten traan.
Hierbij een doek om dien dan af te drogen.
Droog af, Margot, en laat mij stil vergaan.
(of) Voor Sint Niklaas bied ik dien doek u aan.
(of) 't Is een cadeau van uw vriend Jurriaan.
 
 
Ter nagedachtenis aan Piet Paaltjens 14-2-1835 - 19-1-1894
Uit: Nagelaten Snikken Uitg. De Arbeiderspers 1961
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dracula



Ik lig te woelen in mijn graf,
Maar kan de dood niet vatten.
Ik wacht het niet meer langer af,
En neem de kuierlatten.

Een zwoele nacht met volle maan,
Wel duizend sterren blinken.
Daar komt een oud-collega aan,
Ik kan zijn bloed wel drinken.

Het liefste drink ik maagdenbloed.
Maar dat is niet voorhanden.
Dus doe ik mij aan hem tegoed
En eet met lange tanden.

De hele nacht door heb ik trek
Ik moet mijn honger stillen.
Ik bijt een jogger in haar nek
Nog voordat ze kan gillen

Na drie verliefde stelletjes
Een rat en een bejaarde,
Vind ik het wel weer welletjes
En kruip ik in de aarde.