Voor Johan Andreas Dèr Mouw  

Je lijkt op iemand, en ‘k weet niet op wie.
Of jij de drager van de aarde bent?
Dan weliswaar toch een flink continent.
Calcutta herbergt jouw menagerie. 

Adwaita is je naam, de schildpad die
nog zelfs Oost-Indiëvaarders heeft gekend:
tweehonderdvijftig jaar balancement
en stil bioscopeert mijn fantazie. 

Toch ging ook jij dood. Men behield je schaal en
een koolstofmeting moet nu gaan bepalen
of jij het oudste dier ter wereld was. 

Ja, één keer nog zo’n leven overdoen.

Als prins, minister, meid of schorpioen.
Want een Brahmaan herrijst steeds uit zijn as.

Een déjà vu?
Nee; Patty meldde dat ze per abuis een kladversie van haar gedicht had gestuurd en of we dat wilden vervangen door deze definitieve versie.
Maar dat doen we natuurlijk niet, we plaatsen ze allebei en zo hebben jullie ook eens een kijkje in de keuken: kunnen jullie leuk vergelijken.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Coronafeest

40
ClipArtKey (bewerking IB)
 
Verjaardag van mijn beste vriend!
Ik stak me in mijn nette pak
en kocht de duurste fles cognac,
die had hij met zijn trouw verdiend.
 
Veel stadse drukte was er niet,
nou ja, de oorzaak kent u wel.
Ik drukte jolig op zijn bel,
waarna ik mij naar binnen liet.
 
Een feestelijke slingersliert,
een kleurig luxueus boeket,
ik had de taart al klaargezet
en ook mijn luie stoel versierd.
 
Ik blies de veertig kaarsjes uit
(ik had mijzelf een mokkapunt
van ongewoon formaat gegund).
‘Lang zal ik leven,’ zong ik luid.
 
Ik at me aan een gans ongans.
Cognac gaf vleugels aan mijn geest,
dus aan het einde van het feest
de coronaise, wat een dans!