Hier sta ik dan, met één been in het graf
Er groeien levervlekken op mijn wallen
En mijn prostaat is net een skippybal
Ik heb een pens alsof ik moet bevallen
(Mijn kleren koop ik nu bij Prénatal)
En mijn geheugen is een gatenkaas
Ik ben, kortom, nogal een triest geval
En meer dan dit zit er niet in, helaas
Er rest mij slechts een lange rit bergaf
Men zegt dat het bij veertig pas begint
Ik hoop dat het een spoedig einde vindt
Uit het archief
Op een zoenvis
Wikimedia Commons: Jörn
Een zoenvis sprak onlangs in Dussen
'Ik wil voortdurend vissen kussen
want windes winden mij zo op
van haring krijg ik hartenklop
ook ponen weten mij te paaien
bloedstollend is het met de haaien
dorades kussen boterzacht
en maanvis zoent het best bij nacht
met zalmen neuzen is al hevig
de diklipharders kussen stevig
ik zoen het lekkerst met een griet
maar tongen wil ik liever niet'