Het vrije vers

Nadat ik het onderwerp ‘meikevers’ las
Verschoot ik van kleur en begon ik met schrijven
Het lukte mij amper om rustig te blijven
Daar links achterin naast Michiel in de klas

Ik schreef hoe ze zat op de stam van een eik
De lente begon, dus ook zij ging naar buiten
Haar glanzend gelaat deed de vogeltjes fluiten
Een prachtexemplaar, als een engel gelijk

Uitvoerig beschreef ik dat krullende haar
Haar lachende mond en die heldere ogen
De mooiste op aarde, geen woord van gelogen
De rijmwoorden zocht ik secuur bij elkaar

Ik leverde stralend mijn schrijfopdracht in
Ze las het direct en ze moest ervan blozen:
‘Wat heb je je woorden zorgvuldig gekozen
Ik voel jouw emotie in iedere zin’

Ze kon er helaas geen voldoende voor geven
Ik had er die kevertjes bij moeten halen
Maar rechts van haar kast mocht mijn Meike-vers pralen
Dat versje speciaal voor juf Meike geschreven