Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Mijn metrum hobbelt als een geitenwagen
Mijn taal is net zo leeg als mijn bestaan
Mijn beeldspraak is zo krom als een banaan
Mijn rijmen zijn te dikwijls nederlagen
 
Mijn nieuwsgedichten willen maar niet slagen
De frappe is slecht, de boodschap komt niet aan
Nooit ben ik echt oprecht met iets begaan
De toon is vaak een zielig soort van klagen

En ook mijn aanzien zal geen vrouw behagen
Qua baardhaardichtheid lijk ik een sopraan
Nooit zul je mij in ruitjes gadeslaan
Ik durf niet eens een vlinderdas te dragen

Zijn looks, engagement en verstechniek
Ik was al blij met één procent van Driek

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dansa voor de achterbankgeneratie



Ik wil wel anders, maar ik weet niet hoe


Ik heb het druk, mijn dagorde staat bol:
Piano, judo, tennis en naar school
Want stel je toch eens voor dat ik niks doe

Ik wil wel anders, maar ik weet niet hoe

Hoe houd ik ooit dit drukke leven vol?
Mijn moeder speelt hierin een grote rol:
Zij rijdt mij steevast overal naar toe

Ik wil wel anders, maar ik weet niet hoe

Soms klaagt ze wel: 'Ik word nog horendol
Van dat gesjees, gejaag en het gehol...'
Ik voel me dan heel schuldig en heel moe:

Ik wil wel anders, maar ik weet niet hoe