Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

ERISLIGHT
 
Het lichte vers slaat danig aan het hakken
Een volrijm hamert op een halfrijm in
De vage titel ligt daar zwaargewond
 
Het schema neemt het vele wit te pakken
Een zin bestookt een afgebroken zin
Een paradox ligt bloedend op de grond
 
En humor snijdt een tweede laag in plakken
De muze Terpsichore verroert geen vin
De volta ramt bezeten in het rond
 
En hoor de beeldspraak eens naar adem snakken
De taal gutst uit een ongerijmd begin
Het ritme van de maat markeert het front
 
Laat de jihad der poëzie beginnen
Het lichte vers zal weldra overwinnen
 
Uit de jubileumbundel Er is light! tien jaar gebonden (2020) 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zelfmoordenaar



Zijn geest bevindt zich steeds in een spagaat:
beleefd, begaan met al zijn medemensen,
maar voor zichzelf heeft hij totaal geen wensen,
dag in dag uit heeft hij het zwaar te kwaad.

Naar buiten vrolijk, binnen dor en droog,
altijd sociaal in weerwil van depressies
en einde-, waarde-, nutteloze sessies
bij ieder jaar een nieuwe psycholoog.

Maar dan neemt hij een weldoordacht besluit:
ik stop, heb maling aan de hele kluit
omdat het leven tóch niet iets voor mij is.

Het spoor. Het nodigende treingeluid,
hij nadert tot de rails…, stapt ferm vooruit…,
maar wacht wéér keurig tot de trein voorbij is.