Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Je wou het vroeger vast met Pippi aan
Dan maakte je tenminste eens wat mee
Bij haar werd zelfs de schoonmaak dolle pret

Haar stoere vader was piraat op zee
Er stond een kist met munten naast haar bed
En dan die pakjes in haar holle boom

En kleine Witje vond je zeker vet
Het aapje Nilsson was je jongensdroom
En Pippi zelf was vrolijk en spontaan

Maar als ik naar je kijk, dan denk ik: Tja,
Die zit vast op de bank naast Annika

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Schoonmaaksonnet





Ik ben godin in ’t diepst van mijn gedachten
en net als Brahman zit ik zonder meid.
Truus schittert heel vaak door afwezigheid,
toch blijf ik hier in kalme glorie wachten.

Zelf kuis ik nooit. Mijn huis is dus niet schoon.
Een ander zal dat na één blik beamen:
je ziet er stof en plakvingers op ramen
en deuren. Tsja, maar ik zit steeds ten troon.

Nee, schoonmaak is geen werk voor een godin.
Het soppen maakt die hoge staat te schande.
Godinnen hebben nooit vereelte handen.
Ik ga me niet verlagen tot slavin.

Ik heet Marie-Louise, echt geen Truus,
mijn hoge staat vormt reden, geen excuus –

(Met dank aan Kloos & Dèr Mouw)