Je wou het vroeger vast met Pippi aan
Dan maakte je tenminste eens wat mee
Bij haar werd zelfs de schoonmaak dolle pret

Haar stoere vader was piraat op zee
Er stond een kist met munten naast haar bed
En dan die pakjes in haar holle boom

En kleine Witje vond je zeker vet
Het aapje Nilsson was je jongensdroom
En Pippi zelf was vrolijk en spontaan

Maar als ik naar je kijk, dan denk ik: Tja,
Die zit vast op de bank naast Annika

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Plezant

Hier zit ik dan, in zwart gepeins verzonken,
en leg me neer bij treurnis' heerschappij,
want vriendschap die uitbundig werd geschonken,
leek op een dag de houdbaarheid voorbij.

Ik weet niet meer hoe onze stemmen klonken,
al liepen wij gestadig zij aan zij.
Een beeld dat, door de stroom des tijds verdronken,
mij plots weer overspoelt als bitter tij.

Ach, elke zee kent overslaande baren
en prikkend zout dat toch geen zwemmer let.
In plaats van naar dit druilerig sonnet
met uitgelopen inkt te blijven staren,

neem ik een zakdoek, koffie en pralinen.
Met chocola is het plezanter grienen.



Winnaar van de autobiografische sonnettenwedstrijd