Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik flooide soms flik
En zoende vaak tong
Zo klakte ik klik
Dat leerde ik jong

Zij baarde vroeg lik
En lachte veel schater
Dan klokte zij prik
En tandde naar water

Nu stoffen wij stik
En aarden wat grijs
Zo bollen wij knik
Maar geren wel wijs

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Sinus & Co

Sinus
Flickr.com
 
Twee grinnikende en gespierde knapen,
Die zij aan zij de toegangspoort blokkeerden
Der wetenschap; mijn leraren beweerden
Gewoonlijk dat ik altijd zat te slapen.
 
Wat wisten zij van die twee valse apen,
Die onvermoeid mijn hersenen frustreerden;
Mijn proefwerken krachtdadig molesteerden?
Ze leken door de duivel zelf geschapen.
 
Als Cosinus en Sinus niet bestonden,
Dan was ik nu een Doctor of een Dra.
Dan had ik wél het buskruit uitgevonden.
 
Vaak denk ik (en vandaar dat ik besta):
“Wat waren jullie toch voor vuile honden?”
Maar nooit komt het verlossende “Aha!”
 
Uit de nieuwe bundel: ER IS LIGHT!