Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ze raken  niet, hun speelse twijgen,
beroeren slechts dezelfde lucht.
Doch heen en weer gaat bladgerucht,
een zomer lang zal het niet zwijgen.

In herfstig loof, hoor hoe zij zucht,
de eik ziet haar naar hem toe neigen.
Ofschoon de maanden dagen rijgen,
draagt al haar pogen nimmer vrucht.

Hoe moet zij hem toch overtuigen
- wijl winter door hun kruinen blaast -
om ook een tak naar háár te buigen?

Maar dan schenkt lente hem nieuw blad
en één ervan kust 't blad ernaast
wiens groen komt uit een ander bad!

 

Er bestaat ook een gezongen versie van dit sonnet, te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/ 


 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Geen Trijntje Fop

tree 615663 340
Bron: pixabay.com
 
Een vlieg zat laatst te paard te Vlijmen
te broeden op een Trijntje Fop
maar dat het vers niet wilde lukken
kwam door ‘die knol zijn wilde nukken’
doch deze brieste in galop:
probeer eens eerst gepaard te rijmen