Zo moedeloos de matte lucht
in wolken van verveling zucht
en klaarte hemeltergend traag
zich wringt en wrikt door 't grijze zwerk,

zo ongehaast herstelt gestaag
na elke smart of nederlaag
de kracht, die weer naar buiten vlucht,
waar ik het aan een glimlach merk.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Luna



vandaag ben ik het schriftje van m’n nichtje
geen poppetje dat hierin lelijk kijkt
ze kleurt in roze en rood een blij gezichtje
en schrijft in grote letters een berichtje
in mij - haar naam die tussen sterren prijkt