Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

De zoete minnetaal, die haar met hem verbond,
herhaalt hij nimmer meer, ze is verleden tijd.
Gegomd uit 't manuscript, alsof ze nooit bestond,
verankerd in 't geheugen, maar ook dat verslijt.

Vervloekt de ganzenpen, die hij plots niet meer vond,
of was zijn nieuwe bode soms de weg weer kwijt?
“Hebt gij dan niéts gehoord, uit deez' of gene mond?”
vraagt zij met zwakke stem aan Pluis, haar kamermeid.

Die legt vol medelij, het kopje in haar schoot
en baasje gooit 't mobieltje ergens in een hoek.
Ze werpt zich op het bed en schreit daar zilte tranen, 

verbeten wil zij zich een personage wanen
dat treurend overlijdt in een historisch boek.
Of kreeg ze zelf de keus: ze sabelde hem dood!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Versoepeling

elleboog
Animatie © Inge Boulonois
 
Mijn vriendje zat het ook al maanden hoog
Hij had een wilde vrijpartij op ’t oog
Ik wou het wel, maar ben altijd voorzichtig
Dus zei ik: doe ’t maar in mijn elleboog
 
 
Inspiratiebron van dit kwatrijn was Coronaverdriet  van Niels Blomberg