Het pantoum is een uit Frankrijk afkomstige versvorm, gebaseerd op het Maleisische pantun (zie aldaar) die is opgebouwd uit een onbepaald aantal kwatrijnen. Regel 2 en 4, worden overgenomen in het volgende kwatrijn als regel 1 en 3. Zo gaat het door, tot de laatste strofe. Daar komen regel 1 en 3 uit het eerste kwatrijn terug als regel 4 en 2.


Rijmschema

A1 B1 A2 B2 B1 C1 B2 C2 ... X1 A2 X2 A1


Overige informatie

Het is vrij ingewikkeld om een pantoum te maken, zeker om een verhalend pantoum te maken. Kies een treffende eerste/laatste zin en werk het gedicht vervolgens uit.

Stel uzelf een beloning in het vooruitzicht voor de voltooing van het pantoum: een glas wijn (of beter nog een fles/doos)


Meer informatie

Zie 'Versvormen, leesbaar handboek', Drs. P, Uitgeverij de Stiel, Nijmegen 2000


Voorbeeld

Mexico

'Nu zit ik bij de Mexicaanse grens'
Ik schreeuwde het die dag van alle daken
Een huis in Mexico dat was mijn wens
Ik dacht dat niemand me nog iets kon maken

Ik schreeuwde het die dag van alle daken:
'Het was een zéér geslaagde overval'
Ik dacht dat niemand me nog iets kon maken
Toen slipte ik, er klonk een doffe knal

Het was een zeer geslaagde overval
De Texas State Police bleek stukken trager!
Toen slipte ik, er klonk een doffe knal
Viel ik in handen van een premiejager?

De Texas State Police bleek stukken trager!
Toen ik mijn pick-up in een cactus reed
Viel ik in handen van een premiejager
Ik bood hem geld. Maar niks, hij lachte wreed

Toen ik mijn pick-up in een cactus reed...
Ik sprak de rechter van mijn groot verlangen
Ik bood hem geld. Maar niks, hij lachte wreed
Ik kromp ineen en zag mezelf al hangen

Ik sprak de rechter van mijn groot verlangen
Een huis in Mexico, dat was mijn wens
Ik kromp ineen en zag mezelf al hangen
Nu zit ik... bij de Mexicaanse grens

(Quirien van Haelen, uit Testosteron 2005)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De engelen hebben alles

800px William Adolphe Bouguereau 1825 1905 Song of the Angels 1881
'Song of the angels', William Adolphe Bouguereau, 1881
Wikimedia Commons
 

De engelen hebben alles
Ze zweven in een oceaan van tijd
Niemand die ze missen
Niks waarin ze zich vergissen
Ja, de engelen hebben alles
maar geen tranen
en geen spijt

Mijn gemoed schiet soms vol
Mijn gevoel stroomt dan over
Ik hou mijn tranen tegen met een dijk
en nog een dijk
Maar tussen de waker en de slaper
ligt het braakland van de spijt
Nalatigheid

Je probeert overdag
aan iets anders te denken
maar ’s nachts gaan je gedachten weer hun gang
en ben je bang
En daar, tussen waken en slapen
legt een engel dan haar wang
tegen je wang

De engelen hebben alles
Ze zweven in een oceaan van tijd
Niemand die ze missen
Niks waarin ze zich vergissen
Ja, de engelen hebben alles
maar geen tranen
en geen spijt

O, ze zouden zo graag
onze tranen begrijpen
Ze zijn jaloers op hartstocht en verdriet
op zielsverdriet
Wij kunnen de engelen niet troosten
want een troost voor jaloezie
die is er niet