De staccato is een bedenksel van Jan Turner.
De staccato bestaat uit twee of meer zesregelige strofen met het rijmschema aabbcc in mannelijk rijm en een binnenrijm.

De eerste en laatste twee regels zijn vijfjambig, de middelste twee vierjambig.

De vierde lettergreep in de eerste en tweede regel rijmen.

De eerste twee jamben in regel 3 bestaan uit een herhaalde oproep, een motto, verzuchting o.i.d. (Te gek! Te gek! Wat nu? Wat nu? Vooruit! Vooruit! Kijk uit! Kijk uit! Geef gas! Geef gas!)

Deze wordt één keer herhaald aan het begin van regel 6.

.

Rijmschema

aabbcc in mannelijk rijm 


 

Overige informatie

 


De maatschappij wil steeds dat je iets doét

De wekker roept het reeds dat je weer moet:

Sta op! Sta op! Je wordt verwacht!

Voor rusten is alleen de nacht!

En zo gaat dat je hele leven lang

Sta op tegen die slaafse martelgang!

 

Het klinkt wel cru wat ik hier zeg

Maar handel vanaf nu met overleg:

‘Waarom? Waarom?’ Stel steeds die vraag!

Begin daarmee, begin vandaag!

Voer vanaf nu een innerlijke strijd:

Waarom verdoe ik hiermee al mijn tijd?

 

Dat is een plicht die te vermoeiend lijkt?

Zodat u schichtig nu mijn blik ontwijkt?

Val dood! Val dood! Geboren knecht!

Die nooit eens luistert, nooit wat zegt

En braaf doet wat als kind is aangeleerd

Val dood: een staat waarin u al verkeert!

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Uit de nalatenschap van Herman J. Claeys: De Zenne

Ik woon aan de oevers der Zenne,
die heerlijke Brusselse vliet,
elders kan ik niet wennen:
ik vind er mijn gading niet

Eens baadde ik zon op haar boorden
en droomde van Brussels verleên
toen sprak ik deze woorden,
beroerend het nat met mijn teen:

“O, Gij welriekende Zenne,
“Vertel mij van onze stad
“Bijvoorbeeld van Grote Mennen
“Die Brussel vroeger bezat.

“Vertel mij iets van de dagen
“Toen gij getuige waart
“Van oorlogen en tegenslagen,
"Verwoesting te vuur en te zwaard.

“Van de Hollandse bezetting,
“Van België’s moedig verzet,
“Van de Vrijheid aan de ketting
“En hoe die dan toch werd gered."

Toen antwoordde zij verlegen:
“Je m’excuse, heu... ekskuzeert...
 “Jadis je parlais ta langue,
“Maar heb die sindsdien verleerd.”