Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

*

“Hier dan: een opblaaspop.
”(wringt zich een ongeluk)
“Zie hoe mijn arm er
geheel in verdwijnt. 

Ach meneer, zelfs op uw
zevenentachtigste
krijgt u hem hiermee”
(oog dicht) “overeind!” 

*

 (handen afwerend nu)
“Schaamt u zich niet meneer
laat die excuses!”
(strijktwuft door zijn haar) 

“Zijn we niet allebei
Adamgelijkenden?
Heren met lusten zo
onder elkaar?” 



“Goed dan, een zweepje soms?”
(grijnst) “Krokodillenleer!
Voelt u wat voor een
vibrator of zo?” 

(pakt een pakketje) “Een
schaamvochtbestendige
set batterijen krijgt
u dan cadeau.” 

(wordt vervolgd)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Oogrijm



Ik schrijf het allerliefste op papier
en, zoals hier, met mijn geliefde vulpen
zoals u ziet in 'n ongelijnd cahier
met op 't bureau een vaasje gele tulpen

't Is nacht, het regent, 'n ritselend geluid
zingt om me heen, ik laat me inspireren
door eenvoud: kruidenthee met een biscuit
kalmeert mijn hart van 't overspannen geren

Niet wetend hoe mijn pen de woorden breit
die ergens (waar?) -misschien in 't onbewuste-
ontstaan; ik wil 't niet weten -so be it-
rust af en toe mijn blik op Wordsworth's buste

We delen onze lust voor gele bloemen
Hun geur en kleur doordringen m'n poëmen...