*
“Hier dan: een opblaaspop.
”(wringt zich een ongeluk)
“Zie hoe mijn arm er
geheel in verdwijnt.
Ach meneer, zelfs op uw
zevenentachtigste
krijgt u hem hiermee”
(oog dicht) “overeind!”
*
(handen afwerend nu)
“Schaamt u zich niet meneer
laat die excuses!”
(strijktwuft door zijn haar)
“Zijn we niet allebei
Adamgelijkenden?
Heren met lusten zo
onder elkaar?”
*
“Goed dan, een zweepje soms?”
(grijnst) “Krokodillenleer!
Voelt u wat voor een
vibrator of zo?”
(pakt een pakketje) “Een
schaamvochtbestendige
set batterijen krijgt
u dan cadeau.”
(wordt vervolgd)
Uit het archief
De verhuizer
Pxhere.com
Verhuizen leidt tot geestelijke schade,
ik ben een hedendaagse Sisyfus,
het lossen is een zware pokkenklus
en als je klaar bent, kun je weer gaan laden.
Wanhopig werd ik van die beide kwaden,
verdomd, ik sjouwde me het lazarus,
ik werd een zombie, een neuroticus,
want dwanggedachten kennen geen genade.
Tot mij een psycholoog werd aangeraden.
Wat was de tip van deze genius?
‘Met mindfulness vind jij je exodus.
Zeg steeds: “Laat los!” en eindig je blokkade.’
Door zijn onnozelheid ben ik de klos.
Ik denk nu duizendmaal: ‘Laad, los, laad, los.’