Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

‘Een bed?’ vroeg hun de herbergier,
‘Ik heb hier niets en niemendal
alleen een plekje in de stal.’
En weg was hij met bladen bier.

‘Ach, ’t is toch best gezellig hier,
wat maakt het uit’, sprak zij, ‘geen bal.’
‘Hou jij je mond dicht en beval!’
‘zei hij en plette boos een mier.

‘Hé, ezel’, sprak het grootste dier
met luide stem en veel plezier:
‘wat denk je dat het worden zal?’

De vrouw begon te persen: knal!
‘Een meisje!’ riep ze moe, maar fier.
‘Oh nee’, zei hij, ‘daar heb je ’t al!’

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Nieuw jaar



Helaas weet ik best wat me staat te wachten
Iets dat ik hier niet in details beschrijf
Het zakt méér uit, mijn seniorenlijf
Toch wil ik eigen hangvlees niet verachten

Ik stel mezelf dus vaak gerust, zeg luid:
Toe Inge, zak maar lekker onderuit!