schrik2
Foto: Creative Commons
 
Ik slenter nietsvermoedend langs een flat,
een avondloopje, zonder iets te moeten,
valt plofklaps daar een kerel voor mijn voeten.
Het scheelde weinig of ik was geplet.
 
Gesprongen dus, vanaf etage elf.
Zo’n vent denkt ook alleen maar aan zichzelf.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Onderbuikgevoel



Taal uit de onderbuik
Talloos veel meningen
Zijn ongevraagd
Naar een uitweg op zoek

Wijlen oom Frits met zijn
Trek-aan-mijn-vingertruc
Toverde ooit zulk geluid
Uit zijn broek