schrik2
Foto: Creative Commons
 
Ik slenter nietsvermoedend langs een flat,
een avondloopje, zonder iets te moeten,
valt plofklaps daar een kerel voor mijn voeten.
Het scheelde weinig of ik was geplet.
 
Gesprongen dus, vanaf etage elf.
Zo’n vent denkt ook alleen maar aan zichzelf.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Illusie

Illusie
Pixabay
 
Trouw liep ik Bea achterna,
mijn alfa en mijn omega
de laatste twee decennia.
Haar terra blijft incognita.
 
Ik riep: ‘Dit is toch zotternij?
Waarom met Adriaan gevrij,
met Bob en Chris, maar niet met mij?’
 
Ze zei: ‘Laat los die hersenschim,
ik doe het alfabetisch, Wim.’