Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

schrik2
Foto: Creative Commons
 
Ik slenter nietsvermoedend langs een flat,
een avondloopje, zonder iets te moeten,
valt plofklaps daar een kerel voor mijn voeten.
Het scheelde weinig of ik was geplet.
 
Gesprongen dus, vanaf etage elf.
Zo’n vent denkt ook alleen maar aan zichzelf.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Oogappeltjes

appel
flickr.com
 
De tand des tijds is traag maar onvermijdelijk.
De wet van de natuur is o zo simpel:
een babyface krijgt mettertijd een rimpel;
de schoonheidskoningin is appetijdelijk.
 
Al zijn ze jaren golden en delicious,
de mooiste meisjes worden granny smithjes.