Wachtkamer
Freepik
 
Het is vandaag weer overvol:
migraine, astma, buikpijn, griep,
paniekaanval, cholesterol,
een indigestie, een poliep.

Er wordt geleden en getreurd,
men voelt zich depressief en moe
en zit te wachten op zijn beurt,
een enkeling tot bloedens toe.

Mijn rol? Ik zorg voor wat vermaak,
zo’n ziekenboeg moet opgepept,
mijn spelletje valt in de smaak:
‘Ik heb ik heb wat jij niet hebt.’

Dan moet je raden van elkaar
met welke kwaal de ander tobt.
Ik heb met krukken en brancard
al vele wachtenden gefopt.

Mitella om mijn elleboog,
een angstaanjagend hoestprobleem,
een gipskraag, een bepleisterd oog,
terwijl ik kom voor mijn eczeem.

Het wordt steeds schalkser toegepast,
het is gegroeid tot fenomeen,
of men nu maalt of moeilijk plast,
men veinst zich doof of slecht ter been.

Er wordt geanimeerd gegrapt,
we lachen ons een deuk, een bult.
Soms is een kneus zo opgeknapt
dat hij vertrekt vóór het consult.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Plezant

Hier zit ik dan, in zwart gepeins verzonken,
en leg me neer bij treurnis' heerschappij,
want vriendschap die uitbundig werd geschonken,
leek op een dag de houdbaarheid voorbij.

Ik weet niet meer hoe onze stemmen klonken,
al liepen wij gestadig zij aan zij.
Een beeld dat, door de stroom des tijds verdronken,
mij plots weer overspoelt als bitter tij.

Ach, elke zee kent overslaande baren
en prikkend zout dat toch geen zwemmer let.
In plaats van naar dit druilerig sonnet
met uitgelopen inkt te blijven staren,

neem ik een zakdoek, koffie en pralinen.
Met chocola is het plezanter grienen.



Winnaar van de autobiografische sonnettenwedstrijd