Het vrije vers

Onze Taal aanvaardt de term ‘één iemand’. Ik vind het een oerlelijke uitdrukking. Als één iemand kan, kan ook m.i. twee iemanden.


Een iemand staat aan het biljart
Twee iemanden staan aan de kant
Verknocht aan ’t spel met ziel en hart
Hun keus bedrijfsklaar in de hand

Gewoon een groepje iemanden
Gezellig aan het driebanden

 

 

 

 

 

 

Ze is inmiddels bijna twintig jaar
En staat al regelmatig voor de klas
Ik denk terug aan toen ze baby was
En ik een flesje voeding gaf aan haar

Ze keek me even aan, maar dronk geen teug
Dat flesje nee! Dan leed ze liever dorst
Ze koos uitsluitend mama’s zachte borst
Dat is wat ik me steeds nog helder heug

Maar op een dag zei ik: kom op! en zweeg …
Ineens dronk ze de fles in één teug leeg.

‘De rit vandaag, ik wil er niets van weten

En snel die Col du Tourmalet vergeten

We vielen en daar ging ik op m´n kanis

Maar erger nog, jouw voorvork in

 

 

commons.wikimedia.org


Wij zijn professionele taalpuristen:
ik als docent en zij als journaliste,
twee meesters in linguïstisch redetwisten,
dus elke dag relatierisico’s.

Vakantie leek een aangenaam presentje,
nee, geen hotel of chic appartementje,
kamperen in een minitrekkerstentje,
in een der stilste Franse regio’s.

We spraken af om niet te internetten,
om telefoon en wifi uit te zetten,
om krant en kennisdragers te beletten,
om vrij te zijn van elke hype en hausse.

Ik zei: ‘Dit vind ik zorgenloos genieten,
hier zijn geen pubers en geen persmuskieten,
geen Instagram- en Facebookparasieten.’
In alle rust werd zij ontzettend boos.

Er volgde een gesprek met ‘Welles nietes’,
verdwenen waren de vakantiemythes,
geen redding boden de verzoeningsrites
en dat om ‘zorgenloos’ of ‘zorgeloos.’

Moraal:
Kamperen zonder al het digitale
moet kunnen, maar onmisbaar blijft Van Dale.

 

Een oude boekenwurm uit Baal
bleek onvoorstelbaar muzikaal.
"Al wat ik over liedkunst las
kwam mij", zo zei hij, "goed van pas.
Een nieuwe stap lijkt mij nu fijn:
ik zou graag eens een oorwurm zijn!"

 

Een maffiapaard dat in Redmond
De zwijgplicht doorbrak en de wet schond
Was flink de sigaar
Die nacht toen hij daar
Het hoofd van een mens in z'n bed vond

 

 

 

Je moet er nog een week van eten
Al had je maar voor twee besteld
Het maandmenu, je kan het weten
Staat keurig op de deur vermeld

Een kleine gouden kat begroet je
Met zwiepend armpje naast een vaas
En van de kassavrouw vermoed je
Dat is de partner van de baas

Maar door die goed gevulde bakjes
Zojuist nog hangend aan mijn stuur
Zit uiteraard mijn hemd wat strakjes
Op zondagavond zeven uur

 

 

Nee, zelden hoorde ik zo'n rare prater
Ik kom er maar niet door als suffe klant
Zo lang sta ik al in die pauzestand
Al weken lang leef ik op fruit en water

Mijn maag knort als een opgewonden zwijn
Maar telkens hoor ik: "Blijft u aan de lijn"

 

 

Een buschauffeur uit Raamsdonksveer
ziet telkens die collega weer.
Zijn hart gaat hopeloos tekeer,
verlangend naar een beetje meer.

Maar ach, voorbij is reeds haar bus.
Dat wordt weer uren wachten dus
– en komt hij ooit, die eerste kus?

Verliefdheid kan frustrerend zijn:
ze zitten nóóit eens op één lijn.

 

Ik heb haar bij de Thunersee ontmoet.

We gingen zwemmen in de manegloed.

Daarna zijn wij nog uren blijven praten.

Mijn Google-Translate-Duits was reuzegoed.

 

Ik weet niet meer hoe lang wij daar zo zaten.

Ik hield de tijd totaal niet in de gaten.

Toen stond ze op: "Bis morgen sieben, gut?"

Ze heeft me met een dikke kus verlaten.

 

Mijn hoofd was een tevreden rep-en-roer.

Ik had behoefte over haar te pochen.

Ik zag haar terug om zeven over zeven.

 

Toen heeft ze me de volle laag gegeven:

“ ‘Ich komm’ um sieben’, hast du mir versprochen!

Du bist zu spät! Du brauchst 'ne Schweizer Uhr!"

 

 

 

 

Een nieuwe bundel van Wim Meyles met de titel 'Olijke dichtsels'.

Honderddertig pagina's met sonnetten, snelsonnetten, Trijntje Fops, refreindichten, ollekebollekes, copla's de arte mayor, lobbertangen, limericks, enz. enz.

 

Te bestellen via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Prijs € 15,50, excl. € 4,50 verzendkosten.
Bestellen via de uitgeverij kan natuurlijk ook:
http://www.elikser.nl/olijke-dichtsels.htm

 

Twee voorproefsels (in de copla de arte mayor):

 

Heilzame planten

 

Als bloedzuring zuiverend werkt op het bloed,
als longkruid je weerstand een stuk kan verhogen,
als ogentroost rust biedt aan brandende ogen,
als hartgespan helpt bij een somber gemoed,

 

als maagdenpalm tegen bevruchting behoedt,
als passiebloem hartstocht spontaan doet ontvlammen,
als heelkruid ontstekingen in weet te dammen,
dan ben ik benieuwd wat een lidcactus doet.

Uitzichtloos lijden

 

Herhaaldelijk geeft Bernadet een signaal:
‘Mijn leven wordt steeds meer een uitzichtloos lijden,
jij hebt het vermogen om mij te bevrijden.’
Ik stel haar gerust: ‘Je bent niet terminaal.’

 

Zij zegt met een lichaam vervallen en vaal:
‘Ik wil het zo graag en het liefst ook nog spoedig,’
zodat ik tenslotte, royaal en grootmoedig,
de botoxbehandeling voor haar betaal.

 

Ze zweefden samen op het groen tapijt
In onnavolgbaar sierlijke figuren
Die zomeravonddans mocht uren duren
Of zelfs tot aan het einde van de tijd

Ze wisselden geen woord en zelfs geen namen
Bewogen slechts als door een draad geleid
Een feest van elegante wendbaarheid
Totdat ze neus aan neus tot stilstand kwamen

Toen kwamen ze dan toch nog aan de weet
Dat hij zich Stihl noemt, zij Husqvarna heet

 

 

 

ze praten heel de dag, het kakelt maar
ik vraag me af van waar de woorden komen
en of ze echt de ander willen horen
de stilte maakt hen angstig zonder meer

ze vinden die geslotene maar raar
die rustig zit te werken of te dromen
maar ondertussen vreest voor beide oren
een groot verlangen naar de isoleer

het is een diep elkaar maar niet begrijpen
een wonder dat ik toch vooruitgang boek
ik hou me kranig tussen luid getok

ik zal nu gaan en in mijn handjes knijpen
met meer ervaring naar iets nieuws op zoek
ik vlieg nu uit, na twee jaar kippenhok

 

 

 

 

 

Een quark is op zich zelve niet
Iets om te adoreren
Totdat ze echt, zoals je ziet,
Zich groots manifesteren

 

 

 

 

 

 

 

Volhard: slechts zo wordt nectarzoet verworven
Door dolor et laborum zal men slagen
Voor summum bonum uit des apis' korven
Zal men de stimuli moeten verdragen

 

 

 

 

 

 

 

Gij zijt ertoe gebonden, mocht een roestbruintintig
en listig carnivoor een homilie verkondigen
betreffende Mattheüs, hoofdstuk zesentwintig,
uw aandacht, pachter, voor uw pluimvee te vergrondigen.

 

 

 

 

 

 

 

Pinctada maakt een kostbaar kleinood van
een korreltje siliciumoxide.
Daar Sus domesticus hier niets mee kan
geldt werpen richting hem als zeer stupide.

 

 

 

 

 

 

 

De krant laat zich vanmorgen niet ontvouwen
Zij vindt het nieuws vandaag gewoon te erg:
‘Je moet mij heus in dezen maar vertrouwen
Verhaal en beeld - het gaat door been en merg’

 

'Ik zie je morgen weer - verhalen zat!
Dan lig ik met iets vrolijks op je mat'